Leki blokujace zwoje
Mechanizm działania tych leków polega na blokowaniu receptorów zwojowych, co uniemożliwia przeniesienie pobudzenia z włókna przedzwojowego na pozazwojowe. Ganglioplegiki działają zarówno na zwoje współczulne, jak i przywspółczulne, w których zresztą, jak wiadomo, występuje ten sam, przenośnik pobudzenia, tj. ACh. Jako leki hipotensyjne stosuje się ganglioplegiki działające silniej na zwoje układu współczulnego. Takimi lekami są chloryzondamina (Ecolid) oraz chlorek tetra-etyloamoniowy (Betamon, Etamon). Obydwa związki należą do czwartorzędowych zasad amoniowych. Wskazaniem do zastosowania ganglioplegików są stany nadciśnienia złośliwego, nie ustępującego po innych lekach. Ze względu na brak ściśle wybiórczego działania występują niekiedy objawy niepożądane, typowe dla porażenia układu przywspółczulnego, jak suchość w jamie ustnej, zaparcia i wzdęcia, zaburzenia wzroku wskutek upośledzenia akomodacji i inne. Niebezpiecznym następstwem jest możliwość zapaści ortostatycznej i utraty przytomności. Chloryzondaminę podaje się w zwiększających się dawkach. Początkowo 12,5 mg 2 razy dziennie, a następnie 25 mg 3—4 razy dziennie zależnie od stopnia obniżenia ciśnienia i tolerancji leku.
portal psychologiczny chirurgia plastyczna bielsko Cytaty z biblii